Naam:	Luchthaven Schiphol
Type:	luchthavens;
Opdrachtgever:	Luchthaven Schiphol
Uitgevoerd:	ja
Bestaand:	ja
Architecten:	onbekend (Benthem Crouwel Architecten), 1990, uitbreiding-; Kho Liang Ie, 1961, 1967, hoofdgebouw interieur-; Riphagen, E.A., 1967, ontwerp politie- en brandweerkazerne-; Riphagen, E.A., 1965, ontwerp vrachtgebouwencomplex-; Riphagen, E.A., 1964, ontwerp warmtecentrale-; Weger, F.C. de, 1961, 1967, constructie-; Duintjer, M.F., 1961, 1967, ontwerp hoofdgebouw en supervisie totale bebouwing-;
Bijdragen:	Aannemers Combinatie Schiphol (A.C.S. ) -uitvoering hoofdgebouw-,
Adres:	, Schiphol;

Bijzonderheden:

Bouwbureau Stationsgebouw Schiphol (B.S.S.) kreeg in 1961 de opdracht voor het ontwerp van een stationsgebouw en een gebouw voor de Rijksluchtvaartdienst op Schiphol. Het B.S.S., gevormd door de NACO Netherlands Airport Consultants, ontwerpt voor 1963 het stationsgebouw van Schiphol. In het NACO werden het ontwerpbureau voor Luchthavens uit Den Haag, De Weger, de constructeur, en Duintjer ondergebracht. Kho Liang Ie werd aangetrokken als binnenhuisarchitect. Tegelijkertijd kreeg het B.S.S. de opdracht tot ontwerp van een gebouw voor de Rijksluchtvaartdienst. In het voorjaar van 1963 begon de bouw. Duintjer gaf ook advies bij de bouw van het stationsgebouw van de NS op Schiphol van K. van der Gaast. Uit het programma van de luchthaven blijken de volgende wensen heel belangrijk: de afhandelings- en wachttijden dienen zo kort mogelijk te zijn, het transport van de bagage dient zo effici�nt mogelijk te werken, de reiziger moet beschermd worden tegen weersinvloeden, de weg dient duidelijk aangegeven te zijn en er moet een scheiding te zijn van vertrekkende en aankomende reizigers. Dit heeft zich goed laten vertalen in de luchthaven. Een centraal gelegen aankomst- en vertrekhal, vanwaar de reiziger naar het vliegtuig kan gaan via een aantal verschillende pieren met diverse tapis roulants. Het centrale gebouw is uitgevoerd in drie verdiepingen, de begane grond voor de aankomende reizigers, de eerste verdieping voor de vertrekkende reizigers en de kelder voor de bagage afhandeling. De vliegtuigen zijn bereikbaar vanaf de pieren door middel van verplaatsbare slurven die direct aan de vliegtuigen gekoppeld kunnen worden. Door de plaatsing van de incheckbalies dwars op de achterliggende vertrekhal wordt de afstand van de reiziger naar zijn bestemming verder verkort. De vertrekhal moest tevens een aangename omgeving vormen voor de mensen die de reizigers wegbrachten; zo is er boven de vertrekhal een restaurant met een groot terras, bedoeld om de reiziger uit te zwaaien. Het gebouw is uitgevoerd in een beton-paddestoelvloerconstructie. Het dak heeft een staalconstructie. Een aantal bekende thema's van Duintjer zijn in dit gebouw terug te vinden, met name de vloeren die door de gevel zichtbaar zijn, de dakoverstekken, grote glasvlakken en een horizontale belijning. Mogelijkheden tot uitbreiding waren eveneens onderdeel van het programma van eisen; in de jaren 90 is een uitbreiding gerealiseerd naar ontwerp van Benthem Crouwel Architecten.

  Literatuur